VIA BODEM
HAVEN OP
WERELDREIS

Yvette Oeben en Sander Droog gooien na Sail Amsterdam de trossen los om aan een wereldreis te beginnen. Het stel, allebei 33 jaar, was waarschijnlijk al onderweg geweest als twee jaar geleden hun zeiljacht niet was gezonken. Niet alleen moesten ze opnieuw hun stalen Koopmans volledig opknappen, maar ook nog een juridische strijd voeren met hun verzekeraar.


Twee jaar geleden zagen Yvette en Sander hun droom om op wereldreis te gaan uit elkaar spatten toen ze van de havenmeester van de Amsterdam Marina een bericht ontvingen met de mededeling dat hun zeilschip was gezonken. Na ongeloof drong de harde realiteit snel tot het stel door toen ze op de steiger oog in oog stonden met hun zeiljacht waarvan alleen de masten nog boven water staken.

Groene aanslag

Jaren had Sander gezocht naar een geschikt schip om met zijn Yvette de wereld mee rond te zeilen. De zoektocht bracht hem in 2016 naar Maleisië waar een Koopmans 44 te koop lag. Het schip had van haar eigenaar al lange tijd weinig aandacht gehad. Het dek en de romp zaten onder een groene aanslag en de romp zat vol kokkels.

Ondanks de slechte staat was Sander direct verliefd op het schip dat hij met hulp van crowdfunding en vooral veel doorzettingsvermogen naar Nederland wist te halen. Begin 2017 arriveerde Blue Beryl in ons land en kon met hulp van familie en vrienden gestart worden met het opknappen. De binnen-en buitenkant werd onder handen genomen. Nadat de grootste klussen waren geklaard, werd het schip in april weer te water gelaten. Na de zomer met het schip te hebben gevaren, sloeg het noodlot toe.

Het berichtvan de havenmeester van de Amsterdam Marina waarin stond dat zijn schip was gezonken en op de bodem lag, herinnert Sander zich nog als de dag van gisteren. De beelden van het onder water liggende schip en het interview dat Watersport-TV met het aangeslagen stel had, gingen direct de hele wereld over.

”We zijn gelukkig positief ingesteld en hoewel we op dit moment in een diep dal zitten, gaan we er vanuit dat het gaat lukken om alles te herstellen,’’ reageerde Yvette aangeslagen voor de camera.

Nadat Blue Beryl weer dreef, bleek hoe groot de schade was. Met man en macht werd alles wat los zat van boord gehaald en geprobeerd te redden wat er nog te redden viel. Dat bleek niet veel. Het water had zijn vernietigende werk gedaan. Alle apparatuur, het complete interieur, de motor…het moest allemaal vervangen worden. ‘’We hebben nog geprobeerd om de matrassen en kussens te reinigen, maar alles was vol gezogen met diesel.’’

Inmiddels zijn we twee jaar verder en ligt Blue Beryl weer in de Amsterdam Marina. In de sfeervolle kajuit kijken we met Yvette en Sander terug op een roerige tijd, maar blikken we ook vooruit. Aan boord doet niets meer herinneren aan de ravage van na het zinken. ‘’Voor de tweede keer hebben we ons schip volledig moeten opknappen. Groot voordeel is dat werkelijk alles nu vernieuwd is.’’

Een losse afvoerslang van de gootsteen bleek na onderzoek de reden dat Blue Beryl is gezonken. ‘’De slang was losgekoppeld bij het vervangen van de boiler en wij waren in de veronderstelling dat de afsluiter dicht was. Onze verzekeraar wilde geen dekking verlenen omdat

men van mening was dat er sprake was van nalatigheid. Terwijl het volgens ons een ongeval is geweest. Uiteindelijk hebben we een advocaat in de arm genomen en is deze kwestie voor de rechter gekomen. Ondanks dat ik zelf jurist ben, was dit nog best spannend,’’ aldus Yvette. ‘’Het niet tot een vonnis gekomen omdat de tegenpartij uiteindelijk akkoord is gegaan met ons schikkingsvoorstel. Het heeft al met al voor veel spanning gezorgd. Vooral door de onzekerheid of de verzekeraar de schade zou vergoeden.

image

Dat heeft anderhalf jaar geduurd en veel financiële zorgen met zich meegebracht omdat we ondertussen verder moesten met het opknappen van onze boot.’’

Zichtbaar opgelucht zijn Yvette en Sander dat het juridische boek gesloten is en dat ze vanaf nu vooral vooruit kunnen kijken. De grootste klussen aan boord zijn gedaan en de voorbereidingen voor de aanstaande wereldreis zijn in volle gang. ‘’Als alles gaat zoals wij in ons hoofd hebben, dan gaan we drie tot vier jaar op reis. We zijn allebei hard aan het werk om onze spaarpot weer aan te vullen. We denken heel low budget te kunnen leven en dat we gemiddeld vijftien tot twintigduizend euro per jaar nodig hebben.’’

Yvette begint te glunderen als zij bedenkt hoe ze straks een zelf gevangen vis zal eten en een mango uit een boom plukt op een tropisch eiland. Door Sander is ze meegezogen in dit zeilavontuur. ''Ik had voordat wij een relatie kregen, niets met watersport. Inmiddels kan ik onze boot zelf besturen. Dat heb ik de afgelopen twee jaar geleerd.''

Het vertrek, half augustus, komt snel dichterbij. De laatste klussen worden gedaan, zoals het vervangen van de verstaging en diverse lijnen. Daarnaast heeft CS.RIGGING een mastinspectie uitgevoerd.

Yvette geeft eerlijk toe wel een beetje op te zien tegen het afscheid nemen van familie en vrienden. ''Gelukkig hebben we slaapplekken genoeg aan boord, zodat ze altijd kunnen langskomen.''

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.
image

MIJN MOOISTE FOTO

Ron en Jocé Lub voeren afgelopen zomer met hun zeilschip de Verleiding naar Schotland. Onderweg schoot het stel deze foto. Heb jezelf ook een foto die je graag via het Watersport Magazine wilt delen? Stuur de foto met een korte omschrijving naar info@watersportmagazine.online

Column
Advocaat Edwin H.J. Slager

Veel vaartuigen, niet alleen van vertrekkers zoals Yvette en Sander, blijken niet meer of erg moeilijk te verzekeren vanwege de door de verzekeringsmaatschappijen aangescherpte acceptatie eisen. Naar schatting varen in Nederland op dit moment ongeveer 30 tot 40 procent van de vaartuigen onverzekerd rond. Vaartuigen kunnen in Nederland vaak nog maar tot € 100.000,00 gefinancierd worden. Vanzelfsprekend is het een probleem voor eigenaren als zij hun vaartuig niet meer (naar behoren) kunnen verzekeren.

Maar het niet (naar behoren) kunnen verzekeren van het vaartuig raakt ook derden. Als bijvoorbeeld de onverzekerde eigenaar van een vaartuig een (verwijtbare) aanvaring met een ander vaartuig veroorzaakt, lijdt hij niet alleen zelf (forse) schade maar tevens de degene die wordt aangevaren. Dit omdat de onverzekerde veroorzaker van schade lang niet altijd verhaal biedt, dan wel omdat de onverzekerde eigenaar eerder verweer zal voeren tegen de aansprakelijkstelling waardoor de derde zich genoodzaakt zal zien om de zaak aan de rechter voor te leggen. Dit laatste met alle kosten van dien.

De aangescherpte eisen van de verzekeringsmaatschappijen leiden feitelijk dus tot een toename van gerechtelijke procedures ofwel tot een

toename van kosten bij de betrokken partijen, om nog maar niet te spreken van een toename van de belasting van het gerechtelijk apparaat.

De aangescherpte eisen van de verzekeringsmaatschappijen hebben dus de nodige gevolgen. Niet alleen de onverzekerde en de niet naar behoren verzekerde lopen grote schaderisico’s maar ook de derde partij.

De schade kan bovendien dusdanig zijn dat de veroorzaker dan wel de derde een beroep moet doen op de Wet schuldsanering natuurlijke personen (WSNP) of zelfs zijn faillissement moet aanvragen. De veroorzaker van de schade omdat hij die niet kan vergoeden. De derde omdat de veroorzaker geen verhaal biedt en hij (de derde) met de schade blijft zitten.

Voorkomen is natuurlijk altijd beter dan genezen maar indien u als eiser of verweerder onverhoopt toch geconfronteerd wordt met een (schade)vordering dan adviseren wij zo snel mogelijk juridische bijstand bij in te winnen.


Edwin H.J. Slager

Van Emstede & Slager

Advocaten


image
image