SLANE
op de
FRANSE MAAS


Begin juni vertrokken Ineke en Rob Hessing vanuit hun thuishaven met hun Traveler 47, genaamd De Slane, voor een tweede poging om een Rondje Maas, Moezel en Rijn te varen. In 2016 waren ze dit ook al het plan, maar toen zorgde de hoge waterstand dat ze al bij Maastricht rechtsomkeert moesten maken.


''De haven van Sedan zou mooi zijn maar de faciliteiten waren er wel maar nog niet aangesloten.''

Vanuit de thuishaven in Huizen varen Ineke en Rob met hun ruim veertien meter lange en bijna 5 meter brede motorschip via de Vecht en het Merwedekanaal naar Woudrichem. Vervolgens over de Afgedamde Maas en Bergse Maas de Maas op. Via België varen ze bij Givet de Franse grens over.

Beperkt schutten

''We hebben in Frankrijk gevaren van sluis 59 (Givet) tot sluis 18 (Verdun),'' vertelt Ineke. ''In Verdun kregen we het bericht dat vanaf dat moment (30 juni) er beperkt schutten zou zijn. Dit betekende in konvooi varen en met meerdere boten in de kleine sluizen waar wij het liefst alleen in liggen. Vanaf woensdag 3 juli gingen de sluizen 1 t/m 11 dicht vanwege te laag water! De Maas is een regen rivier en de droogte veroorzaakte een gebrek aan water in de Maas.''

''Voor ons dus de keuze om te stressen om de laatste sluizen te halen om bij Toulle te komen, óf om terug te gaan,'' vult Rob aan.

''Wij hebben voor dit laatste gekozen. Het is vakantie en we hadden geen zin in stress. De Moezel houden we dus tegoed.''

Tegenvallers

Volgens de bemanning van De Slan hebben ze onderweg in allerlei mooie plaatsen gelegen, leuke mensen ontmoet en genoten van de prachtige natuur. Maar er waren ook een paar tegenvallers. ''De haven van Sedan, zou mooi zijn maar de faciliteiten waren er wel maar nog niet aangesloten. In Monthermé waren we in het vrijdag en hebben een stel kwajongens geprobeerd de boot los te gooien in het midden van de nacht. Gelukkig werd ik wakker en lagen we nog deels vast. Wel zijn we hierbij een fender kwijtgeraakt, die ze waarschijnlijk los gemaakt hebben. Voor de zekerheid hebben we daarna de lijnen met tyribs vastgezet.''


Route op de Franse Maas

Givet – Revin (37 km, 9 sluizen, 2 tunnels), Joigny Sur Meusse (30 km 5 sluizen), sluis van Mourzon (53 km 9 sluizen), Stenay (26km, 4 sluizen), Dun sur Meusse (13 km 3 sluizen), Verdun (42 km 9 sluizen), omgekeerd en terug, Dun Sur Meusse (42 km 9 sluizen), Mouzon (38 km 6 sluizen), Lumes (36 km 6 sluizen), Charleville Mézéres (9 km 2 sluizen),

Monthermé (23 km 3 sluizen), Fumay (30 km 7 sluizen, 1 tunnel), Givet (25 km 6 sluizen, 1 tunnel). Via België naar de thuishaven.


This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

Even voorstellen

Rob en Ineke Hessing varen sinds 2015 met hun huidige boot die ze in eigen regie hebben laten bouwen en getekend is door Martin Bekebrede. Daarvoor hadden ze een Privateer Elegance van 13.20 meter. ''Dit was onze eerste motorboot nadat we altijd gezeild hadden. We varen heel veel (300 tot 400 uur per jaar).

Meestal samen en soms in club-verband. Sinds 2012 zijn we lid van de KNMC en dit bevalt ons ook heel goed. Verder hebben we onze hond, Sam aan boord, een Tibetaantje van 11,5 jaar oud. We varen in Nederland, België, Frankrijk en Duitsland. Vooral de binnenwateren maar ook de Wadden vinden we prachtig,'' aldus Ineke.




Vanaf het water...

Varend ziet niet alleen alles er anders uit, maar wordt je regelmatig geconfronteerd met vaak aangename verrassingen. Wat te denken van een weiland vol ooievaars. Tijdens een vaartocht van Sloten naar Lemmer viel langs de Langesloot ons oog op een grote groep vogels. Tijdens het voorbij varen hebben we geprobeerd ze te tellen en kwamen al snel op veertig tot vijftig. Aan de hand van de snel gemaakte foto's op nog veel meer. We hebben ons laten vertellen dat de jonge vogels zich verzamelen op een centrale plek alvorens naar warmere oorden te vliegen om te overwinteren. Eind jaren zestig was de ooievaar zo goed als uitgestorven in Nederland. Reden voor de Vogelbescherming om zich in te zetten voor de herintroductie. Er werd een speciaal programma opgezet waarbij onder meer nestplekken werden gemaakt. Met succes, want inmiddels zijn er circa duizend broedparen.

EILANDHOPPEN MET EEN ZEILKANO

Koos Winnips is een avonturier die graag zijn grenzen verkent. Met zijn zelf gebouwde zeilkano maakt hij regelmatig allerlei tochten: van winterse kampeertrips tot lange afstandswedstrijden. Afgelopen zomer trok hij al zeilend en peddelend de 'Deense Zuidzee' over.

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

''Het plan was om in juli met een Zeeschouw te gaan zeilen, maar door omstandigheden ging dat niet. Zo kwam er opeens een vakantieweek vrij. Als je de kano eenmaal op de auto hebt zijn veel gebieden bereikbaar. Denemarken is dichtbij (6 uur rijden) en toch echt "buitenland". Ik had een tijdje terug een Duitser gesproken die met zijn zoontje twee weken had gevaren in de "Deense Zuidzee".

Eilandhoppen

Zijn verhaal was blijven hangen en had had mij een goede startlocatie gegeven. Het voordeel van dit gebied is dat je beschut kan varen als je wilt, met een kano op je karretje kan je ook een eiland oversteken om hogerwal te krijgen. Eilandhoppen is natuurlijk perfect met een bootje. Verder kan de kano ook mee met de ferry, dus als je niet wilt oversteken hoeft het niet''.

''Ik vind het leuk om mijn grenzen te verkennen, en daarbij midden tussen de elementen de natuur te beleven,'' vervolgt Koos. ''Soms ruig, meestal heel mooi. Ik heb diverse winterse kampeertrips gedaan, lange afstands-wedstrijden gevaren (van 40 tot 60 kilometer per dag), en geoefend op het Wad (bij windkracht 1 aanwakkerend tot 2 ;). Alles op de kano is heel simpel en toch vrij robuust, en als alles fout gaat strijk je het zeil en ga je peddelend verder. Blijven drijven doet ie wel, want er zit veel drijfvermogen in de kano.

Planeren

Omslaan heb ik veel geoefend. Daarbij is het enorm genieten als je je eigen creatie, naar ontwerp van Axel Schmid uit Zwitserland, goed zeilt. Vanaf windkracht 3 kan de boot planeren. De kano zeilt heel goed aan de wind en gaat eenvoudig overstag..

Vergeleken met de foiling moth, mijn vorige kleine boot, is het met de kano veel makkelijker om zelf aan je boot te sleutelen om het materiaal te verbeteren. Mijn boot hangt thuis in de gang,'' aldus Koos die niet de enige kanovaarder in Nederland is. ''Je hebt Natuurlijk Varen in Nederland, maar ook kanozeilers in Duitsland en in de UK de Dinghy Cruising Association en de "open canoe sailing group".